Gorzów i jego Brand Manifesto

Wizja miasta została ujęta strategii przygoptowanej przez BNA w formę obszernego, piętnastopunktowego BRAND MANIFESTO. Jest to rodzaj autodefinicji miasta wypowiedzianej w spersonifikowanej formie. To skondensowana opowieść, którą miasto mogłoby opowiedzieć o sobie przybyszowi, aby przybliżyć mu swoją istotę i specyfikę.

.	Jestem miastem rozpostartym na siedmiu wzgórzach nad wodami Warty, otoczonym szerokimi pasmami lasów. Wypełniają mnie parki, zieleńce i ogrody.
.	Jestem miastem pogranicza. Od wieków usytuowany na rozdrożu stałem się przystanią dla duchowych tułaczy. Kresowiacy, Romowie, Polacy, Łemkowie, ludzie z pokręconymi życiorysami, mogący pozować do przestróg znaleźli u mnie spokój i ukojenie.
.	Jestem dumnym spadkobiercą Landsberga, z którego czerpię to, co najlepsze, a więc umiłowanie precyzji, porządku, skłonności do planowania i realizowania uprzednio wyznaczonych celów.
.	Mozaika etniczna, która mnie konstytuuje, uczy mieszkańców tolerancji i akceptacji, dyskrecji i otwartości.
.	Jestem jedynym miastem w Polsce, w którym w jednym czasie z tego samego pociągu wysiadają rastaman, wędkarz i miłośnik Hasiora.
.	Jestem miastem, które ma ambicje być antytezą miasta.
.	Stawiam na odrestaurowanie zabytków niemieckiej secesji, zadbane parki, rozwój miejskich szlaków turystycznych.
.	Jestem miastem, którego nadrzeczny bulwar tętni życiem. Organizując cyklicznie turnieje piłki wodnej i sportów jej pokrewnych przyciągnę mieszkańców i turystów do zagnieżdżonych nad rzeką licznych kawiarni, pubów, małych sklepików z pamiątkami, w których będą pracować studenci.
.	Stanę się pionierem w rozwoju nadrzecznej infrastruktury. W przystani sięgającej za horyzont na barkach będą zamieszkiwać przyjezdni z Niemiec, większych i mniejszych polskich miast. Stanę się gospodarzem jedynej w Polsce regularnej dorocznej parady barek.
.	Stawiam na restytucję dawnych, rzemieślniczych zawodów, na fair trade, slow food i slow life. Znajduję czas dla rodziny, przyjaciół, na rozwijanie własnych zainteresowań i przedsiębiorczość z pasją.
.	Stanę się pracownią miejskiego designu. Zasiedlą mnie młodzi artyści - ci, których przyciągnie moje oferta edukacyjna i ci, których urzeknie sprzyjający wolnomyślicielstwu klimat. To oni przyciągną na Chrobrego życie towarzyskie, a w efekcie poszukujących lokalizacji na lofty developerów.
.	Kiedy w okolicy przebiegnie autostrada stanę się miejscem atrakcyjnym pod względem turystycznym, głównym celem weekendowych wypadów dla Berlińczyków, Poznaniaków, Wrocławian, byłych Landsberczyków. Przyciągnie ich moja (nie)codzienność i umiłowanie ekscentryczności - pomnik kloszarda, niski punkt widokowy, fontanna z wygrzewającymi się na słońcu brązowymi żółwiami, żółte wróble. Czy można chcieć więcej
.	Moje ulice, noszące nazwiska wybitnych landsberczyków, staną się areną sztuki performatywnej, miejscem wyróżniającym się nietypową architekturą miejską i spontanicznym współudziałem mieszkańców w przedsięwzięciach kulturowych.
.	Zasiedlą mnie ludzie, dla których najważniejsza będzie odwaga bycia sobą, spokojna, kameralna, nieco poukładana egzystencja. Stanę się zakątkiem dla znękanych hukiem wielkiego miasta Poznaniaków i Berlińczyków. Będę atrakcyjny dla poszukiwaczy niszowych atrakcji, którzy poprzez dotyk abstrakcji wyrwą się z rutyny dnia codziennego.
.	Nigdy nie będę ogromną aglomeracją, ani wielkim ośrodkiem przemysłowym konkurującym z wielkimi sąsiadami, ale jestem dumny ze swojej skali i tempa życia - mój priorytet to ich zachowanie.
.	Stanę się miastem, gdzie styl życia będzie odzwierciedlać stan ducha moich mieszkańców. Stanę się przystanią.